tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 58. Edizioa 2010  > Zinemaldiaren Egunkaria > Liu Hao: «Aktore ez-profesionalak dira nire filmeko protagonistak»
Zinemaldiaren Egunkaria » SAIL OFIZIALA
Liu Hao: «Aktore ez-profesionalak dira nire filmeko protagonistak»
ADDICTED TO LOVE
Larunbata, 2010(e)ko irailak 25

Planteamendu sinple batetik abiatzen den istorio atsegina da Liu Hao txinatarraren Addicted to love pelikula, maitasuna eta ahaztea egunerokotasunarekin eta famili
kontuekin nahasten dituena.

Fabrikan lan egin ondoren erretiratuta dagoen zaharra familiarekin bizi da Beijingo industriagune zaharkitu batean. Egun batean, ahaztu ezin izan duen aurpegi bat ikusiko du: bere gaztaroko lehenengo maitearena.

Lehen enkontru hotz samar baten ondoren, biak elkar ikusten hasiko dira maiztasunez eta
ezkutuan, urteak pasa izan ez balira bezala.

Filmeko aktore gehienak ez dira aktore profesionalak, Liu hao zuzendariak prentsaurrekoan
azaldu duenaren arabera, eta bereziki zahar bikote protagonistaren kasuan azpimarratu duenez, beraien bizitza errealetik oso hurbil dagoen konposizio bat antzeztu dute: “Hilatebete igaro nuen beraiekin, elkar ezagutu eta filmatzeari ekin aurretik euren artean nolabaiteko kidetasuna sor zedin. Eta egia esan, errodajea bitartean hunkituta utzi gintuzten. Bien arteko sekuentziaren bat errodatzen genuen aldiro, amaitzerakoan beti txaloka hasten ginen lan-taldeko guztiak. Beraien benetako bizitza protagonizatzen ari zirela zirudien”.

Ahanzturaren ildotik

Alzheimerrak atxikirik dakarren ahanztura ardatz duelarik, zuzendariak istorio sentikorra kontatzen du, zeinean familia pertsonaia ezberdinen bizitzaren gunea den, hauen egoera sozial edo politikoa edonolakoa dela ere. Hala, bien arteko elkarrizketek garai zaharrak oroitzeko balioko dute hasieran; gero, komedia txikirako. Horrez gain, pelikularen aberastasun kromatikoak ere atentzioa ematen du.

“Txinako gizartea mundu izugarri zabala da, eta filman islatu nahi nuena –adierazi du zuzendariak– zera da, gizartea nola aldatzen ari den aparte utzita, guraso eta seme-alaben, senideen arteko harremak beti garrantzizkoena direla”.

Bestalde, filmeko ekoizle Teresa Kwongen aburuz: “Zahartzaroko maitasunari buruzko pelikula
hau abiaraztea oso zaila gertatu zaigu. Txinan, munduko leku gehienetan bezala, zinema komertziala nagusi baita eta hiru urte behar izan ditugu lan hau gauzatu ahal izateko”.


Sergio BASURCO

 

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea