tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 58. Edizioa 2010  > Zinemaldiaren Egunkaria > Arbeláez: «Kolonbian gertatzen dena uler zedila nahi nuen»
Zinemaldiaren Egunkaria » ZABALTEGI
Arbeláez: «Kolonbian gertatzen dena uler zedila nahi nuen»
ZUZENDARI BERRIAK, LOS COLORES DE LA MONTAÑA
Larunbata, 2010(e)ko irailak 25

Film laburrak eta dokumentalak zuzendu ostean, Carlos César Arbeláez kolonbiarrak
bere fikziozko lehen lan luzea ekarri du Zinemaldira: Los colores de la montaña. Filmaren
muina bederatzi urte dituen Manuel da: lagunekin futbolera jolasten ari dela minaz jositako gune batera joango zaie baloia eta haren bila joatea erabakiko dute. Abianpuntu hori hartuta, Arbeláezek haurren xalotasuna eta gatazka armatu baten zantzuak uztartzen
dituen pelikula eraiki du eta, aurten,Tolosa frantziarrean ematen den Zinema Eraikitzen 17
saria eskuratu du.

Julián Giraldo ekoizlearen hitzetan, “publikoari istorio umilak gustatzen zaizkio eta film hau oso xumea da, funtsean,halako ingurune bortitz batean bizita ere haurren artean laguntasuna sortu daitekeela eta zoriontsu izan nahi dutela erakusten du”. Kolonbiako errealitatea zuzendariak ere aipatu zuen: “Euren etxeak utzi behar izan dituzten lau milioi pertsona daude herrialdean, uste dut munduan dagoen giza tragedia izugarrienetakoa dela eta pertsonen aurkako minak arazo handia direla. Nekazal-inguruneetan dagoena ikus zedila nahi nuen, jendeak Kolonbian gertatzen ari dena ulertzea. Badakit film batek ezer gutxi alda dezakeela, baina uste dut zinemak errealitate horiek hobetzeko lagungarri
izan beharko lukeela”.

Poca Luzen bila

Arbeláezek zailena haurrak bilatzea izan dela aitortu zuen, batez ere Poca Luz ume albinoa: “Bi urte eman genituen castingak egiten eta guztira 3.000 edo 4.000 haur ikusi genituen,oso zaila izan zen pertsonaia hori aurkitzea. Baina, batez ere, haur protagonistak txunditu ninduen. Zortea izan dugu, haurrak poesiaz hornitu duelako filma eta mutiko aparta delako”.

Juan Pablo Tamayo pelikularen bigarren ekoizleak gaineratu zuenez, filmatzeko guneak aurkitzea ez omen zitzaien errazagoa suertatu: “Ibilbide luzea egin genuen alderdi tekniko zein artistikotik egokiak izan zitezken lekuak aurkitzeko”, azaldu zuen, eta sustoren bat ere izan dutela kontatu zuen: “Filmaketako une batean, menditik jaisten ari ziren aktoreak benetako gerrillariak zirela pentsatu zuen ejerzitoak. Eskerrak kontua laister argitu genuen, bestela zer gertatuko litzatekeen ez dut pentsatu ere egin nahi”, aitortu zuen.

Amalur ARTOLA

 

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea