tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 61. Edizioa 2013  > Zinemaldiaren Egunkaria > Oihuak, oihuak
Zinemaldiaren Egunkaria » ZABALTEGI
Oihuak, oihuak
Zela trovke/Hotzanak
Asteartea, 2013(e)ko irailak 24

Oihu bat da Izibene Oñederraren Hotzanak, eta oihu bat dago Asier Altunaren Zela trovke laburmetraiaren atzean. Barru-barruko oihuak Zabaltegiko aurtengo bi euskal filmen atzean. Tripetatik ateratzen eta amorrua, maitasuna, beldurra edo ezinegona adierazteko baliagarriak.

Asier Altunak Maite Larburu biolin jotzailearen esperientzia kontatu du dokumental txiki baten bidez. Larburuk Holandako Baroque Sobiety izeneko taldean jotzen du musika klasikoa, eta Eslobakiako herri musikaren Zela trovke izeneko musikarekin pasadizo zelebrea izan zuen kontzertu batean.

Zela trovke-k “belarra mozten” esan nahi du eslobakieraz, eta musika sakona, adierazkorra eta oso sentibera dela nabarmentzen dute musikari guztiek. “Barrutik ateratzen den oihua” omen da, “zerikusirik ez ikasitako ezerekin”. XVIII. mendekoa nonbait, nahiz eta irudi duen zaharragoa ere izan daitekeela.

Partiturak tentsioa pilatzen du gero eta gehiago, “sadiko samarra” bilakatu arte. “Tentsioa gero eta nabarmenago egiten da” azaldu du musikari batek, “eta amaieran, gainera, ez dago tentsio jaitsierarik, ez dago bakerik, goian amaitzen da dena”. Kantak emakume baten pasarte bat kontatzen du: belarra mozten ari zela, halako batean aizkora nola hartu zuen eta nola senarra hil zuen. Dena odoletan geratu zen. Azalpen gehiagorik ez.

“Oihu bat da kanta” dio musikari batek. “Eta oihua baino gauza antzinakoagorik, nekez”.

Kontzertu baten amaieran, Larburuk mundu guztia aho bete hortz utzi zuen bere erreakzioarekin. “Bizkarretik gora igo zitzaidan hotzikara, buruaren puntaraino”. Oihu bat, barrenetik.

Oñederraren Hotzanak marrazki bizidunen bidez egindako lan txikia da, testu baten inguruan osatutako eszena surrealista samarra: “Esan nion zinemagilea nintzela… eta ezer ez da aldatu. Bazterretan barrena doa arima erratua, inoiz seguru, inoiz bere buruaz etsita. Gorputza, ordea, gorputza da; da eta izango da, eta ez daukazu non babestu”.

A.B.

 

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea