tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 66. Edizioa 2018  > Zinemaldiaren Egunkaria > Han barrutik itsasoa ikusten da
Zinemaldiaren Egunkaria » Zinemira
Han barrutik itsasoa ikusten da
Gallo
Astelehena, 2018(e)ko irailak 24

Aski ezaguna den heroe batetik haratago dagoena islatzeko helburuarekin abiatu zuen Antonio Díaz Huertak bere lehen film luzearen proiektua. Bi urte igaro dira egitasmo hura 2016ko Donostiako Zinemaldiaren Koprodukzio Fororako aukeratu zutenetik, eta gaur aurkeztuko du emaitza Zinemira sailaren baitan.

Zuzendari madrildarra surfista zaletua da eta aspalditik ezagutzen zuen Aitor Franzesena ‘Gallo’ zarauztarraren ibilbidea. Aitor glaukoma batekin jaio zen, eta eskuineko begiko ikusmena galdu zuen hamalau urte besterik ez zituenean. Aholkuei entzungor egin eta surfa egiten jarraitu zuen, baina olatu batekin izandako zorigaiztoko istripu batean itsu geratu zen. Ordutik, iluntasunean aritzen da surfean.

“Beti kontatu izan da Galloren bizipenaren alde epikoa, baina niri gehiago interesatzen zitzaidan bere burua etengabe birsortzen ari den pertsonaren istorioa, bere izaera, edo bere alabarekin duen harremana”, azaldu du Díaz Huertak. Surfean aritzen den gizon itsuarengandik haratago doan azpitestu bat eraiki du zuzendariak, detaileetan oinarrituta. Horretarako, Franzesenak duen lagunsarea ezagutzera ematen du dokumentalak, adibidez. ‘Koala’k, Ibon Amatriainek, Izarrek eta inguruko lagunek garrantzi handia hartzen dute filmean, interesa mantenduz.

Pertsonaiaren muinera iristea ez omen da oso erraza izan, hala ere: “proposamena egin nionean berehala esan zidan baietz, baina pertsona hermetikoa da eta oso burugogorra, ez du alferrik borrokan egin 48 urtez gaisotasunaren kontra; horrek arrastoa uzten du nortasunean”. Díaz Huertaren arabera, “Aitorrek pertsonaia zoragarri bat eraiki du baina horren atzean zerbait gehiago dago”.

Euskal Herrian, Galizian eta Kalifornian sei astetan filmatu zen dokumental honi tonu eta tempo egokia emateko asmoz, argazkilaritza geldiaren aldeko apustua egin zuen egileak. “Optika finkoak aukeratu genituen, pertsonaia behatu nahi genuen, leundu eta humanizatu”, argitu du zuzendariak. Uretako irudiak grabatzeko, berriz, kameralari espezializatuaren laguntza izan zuten.

Hastapeneko proiektu hartatik gaur estreinatuko den dokumentalerainoko bidea biraketez beteta egon da, surf saio onak bezalaxe. “Errealitateak etengabe aldatu du proiektua, baina... hoberako”, dio Díaz Huertasek.

Irene Elorza

 

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea